Over Marloes

Profiel

Marloes van Cappellen | 39 jaar | getrouwd en moeder van twee kinderen (9 & 11 jr) | achtergrond in journalistiek | 2008-2014 visagist in Politiek Den Haag| systeemdenker | bestrijdt greenwashing

Het concept

In het blog ‘Oude tijden herleven‘ lees je alles over het concept Visagist op de fiets.

De weg naar…

Tot een aantal jaren geleden zag ik een product nog gewoon als een product: het werkt goed of het werkt niet goed. Het is mooi of het is niet mooi. Nooit keek ik kritisch naar ingrediënten of materialen. Ik stond er dus ook niet bij stil dat elk product het resultaat is van veel inspanningen en bewerkingen. En dat die alleen al grote invloed hebben op mens en milieu. Vervolgens gebeurt er nogal wat om het product bij de gebruiker te krijgen. En ook het gebruik van het product en de resten ervan hebben gevolgen voor onze gezondheid en leefomgeving. Dit besef kwam geleidelijk aan toen ik moeder werd en onze twee kinderen met ernstige allergieklachten en longproblemen meerdere malen in het ziekenhuis moesten worden opgenomen. Gezondheid was ineens geen vanzelfsprekendheid meer. Ik begon mij steeds meer af te vragen waarom bepaalde ingrediënten, zowel in voeding als in verzorgingsproducten, worden gebruikt en wat voor impact ze hebben op onze gezondheid. Ik was er zoals vele consumenten met mij altijd van uit gegaan dat producten pas in de schappen komen als ze veilig zijn. Dat het begrip ‘veilig’ voor interpretatie vatbaar is, had ik mij nooit gerealiseerd. Kijk bijvoorbeeld eens naar The Story of Cosmetics. Of naar de schokkende Amerikaanse documentaire Food.inc Door mijn man Bart, die vanuit gebiedsontwikkeling veel met duurzaamheid bezig is, leerde ik ook de betekenis kennen achter de duurzaamheidsprincipes Reduce, Re-use, Recycle, Think global, act local, People-Planet-Profit. Met al deze inzichten moest ik mijn werk wel in een totaal andere context plaatsen. Visagist op de fiets is het resultaat.

Waarom op de fiets?

Die naam, hoe dat zit? Een visagist zie je niet snel op de fiets. Dat heeft met reisafstanden te maken en met bagage (meestal een grote aluminium koffer). Ik geloof in lokale netwerken. Als je daarin investeert, kun je reizen beperken. En door alleen dat mee te nemen wat je echt nodig hebt, en deze spullen in compacte tasjes op te bergen, ontstaat ineens de mogelijkheid om per fiets op pad te gaan. Den Haag is al jaren mijn werkterrein en ik ga vrijwel altijd op de fiets. Als lokale bezorging van bestelde producten ook nog op de fiets kan, dan spaart dat andere, verspillende vormen van transport uit. En aangezien ik niet van de sportschool houd, kan ik op deze manier toch aan mijn conditie werken. Een goede investering in mijn eigen gezondheid. Ik ga door weer en wind op de fiets.


Manier van leven

Duurzaamheid is voor mij en Bart een ‘way of life’ geworden. Er is geen scheidslijn meer tussen ons gezinsleven en ons werk. Alles wat we doen, is gebaseerd op duurzaamheid. Het boek ‘Duurzaam Denken Doen‘ (een vervolg op het 25 jaar oude Brundtland Rapport:
Our Common Future
) is voor ons een enorme inspiratiebron. Het laat zien dat duurzaamheid niet alleen over milieu gaat, zoals veel mensen denken, maar ook over gezondheid en sociaal-maatschappelijke thema’s (hoe gaan we met elkaar om?). Alles houdt met elkaar verband.  Als je het een aan wilt pakken, moet je ook naar het andere kijken. Wij zijn echte systeemdenkers. Vanuit deze gedachte zetten wij ons ook samen met andere ouders en leerkrachten in om de basisschool van onze kinderen, gelegen in de Haagse Schilderswijk, te vergroenen en te verduurzamen.