Natuurcosmetica

Nieuw: Hynt Beauty

Bewust ‘beperkt’

Bron: ohsuzeq.tumbir.com

De keuzes van Visagist op de fiets
Waarom vind je bij Visagist op de fiets geen nagellak of tig soorten en kleuren (felle) oogschaduw, foundation, mascara en lippenstift? Of een ruimere keuze aan dagcrèmes, shampoos, zonnecrèmes, tandpasta’s en andere verzorgingsproducten? Ondanks dat de Vodf-winkel rijkelijk is gevuld, is het assortiment make-up & verzorgingsproducten relatief beperkt. En dat is niet zonder reden. Pure producten waar ik NEE tegen zeg, zijn (naar mijn idee) óf niet werkbaar en/óf niet zuiver genoeg. En vooral dat laatste is bepalend.

Waar ligt de grens?
Pure cosmetica wint steeds meer terrein en dat is mooi. Maar tegelijkertijd wordt het voor ons als consument steeds lastiger om het kaf van het koren te scheiden. Ik kom zoveel producten tegen die er heel puur uitzien, maar als je dan goed naar de ingrediëntenlijst kijkt, dan valt het toch tegen. Zo kom ik bij biocosmeticaproducten geregeld de stof phenoxyethanol tegen. Het zou een veilig alternatief zijn voor parabenen. In kleine doses kan het echt geen kwaad wordt er gezegd, maar deze stof staat wel te boek als potentieel schadelijk voor de gezondheid. En zo zijn er nog meer stoffen die bekend staan als allergeen, carcinogeen (kankerverwekkend), neurotoxisch (schadelijk voor de hersenen) en hormoonverstorend. Ik tref ze vaak aan in ingrediëntenlijsten van ‘natuurlijke/bio/eco/pure’ producten. Omdat ze in lage doses in een product zitten, zouden we ons geen zorgen hoeven maken. Dat kleine beetjes van dit en kleine beetjes van dat zich in je lichaam opstapelen en gezamenlijk wel degelijk voor verstoringen en schade kunnen zorgen, wordt er niet bij gezegd. Je kunt denken: maar die semi-zuivere producten zijn in ieder geval veiliger dan de conventionele producten die vol zitten met chemische rommel. Ja, dat is waar. Maar ik wil als Visagist op de fiets geen concessies doen qua zuiverheid. Ik wil jullie de best mogelijke opties aanbieden.

Gezonde schoonheid
Waar ik wel concessies in doe is in luxe en gebruiksgemak en soms ook in de werking van een product. Dat je bijvoorbeeld iets meer moeite moet doen om een product aan te brengen. Of accepteren dat een product minder lang werkt, minder lang blijft zitten, minder lang mooi is, minder lang houdbaar is of minder prettig ruikt of voelt dan we gewend zijn. Dat lukt niet bij alle producten, maar bij heel veel ook wel. Voor mij persoonlijk heeft het alles te maken met het verlangen om te downgraden. Om minder met uiterlijke perfectie bezig te zijn en meer met gezonde schoonheid: Slow Beauty. Voor de een is het al een hele verandering om de (chique) cosmeticaproducten uit de gewone winkels te vervangen voor (chique) bio producten. Terwijl de ander nog een stap verder gaat en het aantal flesjes in de badkamer aanzienlijk terugdringt en alleen nog hoognodige, eenvoudige, multifunctionele bio producten koopt. Zo gaat ieder zijn/haar weg.

 Naar boven